12 ნოემბერი 2025 წელი
სიახლეები
12 ნოემბერი 2025 წელი
11 ნოემბერი 2025 წელი
საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ნინოს სახელობის მართლმადიდებლური სკოლის მე-10ა და მე-8ა კლასის მოსწავლეები, სკოლის დირექტორ ლალი მელივასთან, ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგ მარი თაბაგართან და მუსიკის პედაგოგ ნინო ბიბილურთან ერთად, მწერალთა სახლს ესტუმრნენ. ღიმილიანმა და ტკბილად მოსაუბრე ექსკურსიამძღოლმა ანა გოგაძემ, ხუროთმოძრვრების ამ უნიკალური ძეგლის მოსწავლეებისთვის გაცნობა უდიდესი ქართველის, დავით სარაჯიშვილის, ცხოვრების საინტერესო დეტალებზე საუბრით დაიწყო. შესაბამისად, სახლის ისტორიის თხრობისას საუბარში ლოგიკურად შემოაბიჯა პაოლო იაშვილმა, საბჭოთა რესპუბლიკამ, რეპრესიებმა და ცისფერყანწელებმა. მოსწავლეების ინტერესი თითოეული ამბის მიმართ დიდი იყო. ალბათ ერთგვარი თემატური ბმა იყო ესეც, რომ მწერალთა სახლიდან წამოსული მოსწავლეები სწორედ კოტე აფხაზის სახელობის ქუჩას ფეხით გაუყვნენ. მოინახულეს აბო თბილელის თავის კვეთის ადგილი - ორმოცი სებასტელი მოწამის სახელობის ტაძარი. აქვე დაათვალიერეს ის არქეოლოგიური მუზეუმი, ტაძრის ეზოს ტერიტორიაზე რომ მდებარეობს. გაეცნენ იმ კულტურასა და აღმოჩენილ ნივთებს, რაც თბილისის მრავალსაუკუნოვან ისტორიას ხაზს უსვამს. მოსწავლეები მეტეხის ტაძარში კრძალვით მიეახლნენ წმინდა შუშანიკის საფლავს და გალობის პედაგოგ ნინო ბიბილურთან ერთად იგალობეს კიდეც. შემდეგ წმინდა აბო თბილელის სახელობის ტაძარიც მოილოცეს, ნახეს ადგილი, სადაც წმინდა აბოს სხეული დაწვეს. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელ მარი თაბაგართან ერთად, მე-10 კლასის მოსწავლეებმა კიდევ ერთხელ გაიხსენეს იაკობ ხუცესის ნაწარმოები „წამებაი წმიდისა შუშანიკისი“ და იოანე საბანისძის „წამებაი წმინდა და ნეტარისა აბოსი.“ კვლავ ისაუბრეს ამ მოწამეების დიდ ღვაწლსა და ნაწარმოებების უდიდეს მნიშვნელობაზე.ექსკურსია ორივე კლასისთვის დასამახსოვრებელი, შთამბეჭდავი საგანმანათლებლო იყო.
სრულად
11 ნოემბერი 2025 წელი
წმინდა ნინოს სახელობის სკოლის მე-2ბ კლასის მოსწავლეებმა გამორჩეულად თბილი და შემეცნებითი დღე გაატარეს სოფელ ქსოვრისში, მეფუტკრეობის ფერმაში „მეფუტკრეობა — ჩვენთან“. ბავშვებმა დაათვალიერეს ფუტკრის სკები, გაიგეს, როგორ მზადდება თაფლი და რამდენი შრომა სჭირდება მეფუტკრის საქმიანობას. ისინი მონაწილეობდნენ თაფლის გამოღების პროცესშიც — თავად ჩამოასხეს ნატურალური თაფლი, რომელიც სერტიფიკატებთან ერთად საჩუქრად მიიღეს. ეს იყო დაუვიწყარი დღე, სავსე ცოდნით, ემოციებითა და ახალ გამოცდილებებით. განსაკუთრებული მადლობა დამრიგებლებს — ანა ხელაიასა და ეთო აფციაურს — ბავშვებისთვის ასეთი შემეცნებითი და საინტერესო დღის მოწყობისთვის. დიდ მადლობას ვუხდით მეფუტკრეობის ფერმას „ჩვენთან“ თბილი მასპინძლობისთვის!
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი
მესამე კლასის მოსწავლეებისთვის ძალიან საინტერესო აღმოჩნდა ინგლისელი საბავშვო მწერლის, მხატვრის, მსახიობისა და რეჟისორის, დონალდ ბისეტის საოცარი მოთხრობა „დედა წერტილი და შვილი წერტილი“, რომელიც ქართულად რევაზ ინანიშვილმა თარგმნა. მათთვის ეს უბრალო ტექსტი არ ყოფილა — თითქოს პატარა სამყაროს კარი გაიღო, სადაც წერტილებსაც აქვთ გული, ფიქრი და ერთმანეთის სიყვარული. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი მარი თაბაგარი ამ სამყაროს მეგზურად იქცა. ჯერ ერთად ისაუბრეს, იფიქრეს, იკამათეს კიდეც, მერე კი თითოეულმა ბავშვმა თავისი ფერებითა და ემოციებით დახატა პერსონაჟები — ზოგმა მხიარული, ზოგმა სევდიანი. ბოლოს კი, ბავშვებმა გადაწყვიტეს, ამბავი არ დამთავრებულიყო და თავად გაეგრძელებინათ. ოღონდ პერსონაჟი წერტილი კი არა, ფანქარი და საშლელი ყოფილიყო. „ერთხელაც ფანქარი დაილია და გაქრა. ფანქრის გარეშე დარჩენილმა საშლელმა მხოლოდ მაშინ იგრძნო მარტოობა და უსუსურობა,“— წერდა ერთი. „როგორც სხვა მეგობრები, ფანქარი და საშლელიც ბრაზდებიან ერთმანეთზე და მერე ისევ რიგდებიან,“— დაწერა მეორემ. მესამეს სურდა, საშლელს ფანქრის ნაშრომი აღარ წაეშალა, მეოთხე ფიქრობდა, რომ მათი მეგობრობა შეუძლებელი იყო. მეხუთე კი დარწმუნებით ამბობდა:„საშლელი შლის, მაგრამ სწორედ ამით ეხმარება ფანქარს, რომ უკეთესი გახდეს. ისინი ერთმანეთს ავსებენ.“ „თუ საშლელი არ იარსებებს, ფანქარი ბევრ შეცდომას დაუშვებს და მისი ნაწერი დამახინჯდება.“მათი ფიქრი და მსჯელობა უდავოდ წარმოაჩენს ამ მოსწავლეების როგორც შემოქმედებით მხარეს, ასევე მეგობრობისა და თანადგომის დიდ უნარს. მათ ხომ უკვე იციან, ,,ვინ მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისა მტერია“, ,,ოდეს კაცსა დაეჭირვოს, მაშინ უნდა ძმა და თვისი“,,,ირემმა ირემს ბალახი გაუწოდა,ირემმა ირემს ნეტა რა უწოდა?-მე-გო-ბა-რი...“ მარი თაბაგარი კი თავის მოსწავლეებთან ერთად თანამედროვეობასთან ავლებს პარალელს და ამბობს: ,,ასეა, ცხოვრებაც ხომ საშლელისა და ფანქრის ურთიერთობას ჰგავს. მეგობრობა მხოლოდ მაშინ ხდება სრულფასოვანი, როცა ერთმანეთის შეცდომებს ვასწორებთ ან ვპატიობთ.”
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი
VI ბ კლასში რევაზ ინანიშვილის ნაწარმოებებს განსაკუთრებული ყურადღებით კითხულობენ. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელმა მარი თაბაგარმა, როცა კლასში მოთხრობა ,,ნეკერჩხლის წითელი ფოთოლი“ წაიკითხა, მოსწავლეებმა ბევრი იმსჯელეს - ვის ელოდა მარტოდ დარჩენილი ფოთოლი? ნუთუ ის მხოლოდ ქარს ელოდა, თუ იქნებ იმ მზეს, რომელიც ერთხელ შეეხო? შეუძლიათ კი ფოთლებს სიყვარული და ერთგულება, თუ ეს მხოლოდ ადამიანური განცდაა, რომელსაც ბუნებაც კი ვერ გაექცევა? ერთხანს კლასში დუმილმაც დაისადგურა, როცა საუბარი მუხის ცრემლებს შეეხო. რამ აატირა ძლიერად ფესვგადგმული, შეუდრეკელი ხე? იყო ეს ტკივილი მეზობელი ხის ფოთლის დაკარგვისგან გამოწვეული, თუ თავისი სიბერის სევდა ატირებდა? და როცა ხარირემმა დაიბღავლა, თითქოს მთელმა ტყემ ამოიოხრა - სევდიანად, მაგრამ დიდებულად.- და მაინც, რა აბღავლებდა ხარირემს? - იკითხა მარი მასწავლებელმა, რომელიც გვიყვება: ,,განსხვავებული მოსაზრებებით, თვალებში ჩამდგარი კითხვებითა და ფოთლისადმი თანაგრძნობით განმსჭვალულები საერთო აზრამდე მაშინ მივიდნენ, როცა ნაწარმოების პერსონაჟები დაახასიათეს. ზოგს ფოთოლი გმირად მიაჩნდა - ერთგული, კეთილი, თავდადებული… ზოგისთვის კი ის იყო დროის სვლით გამოწვეული სევდის სიმბოლო, განშორებისა და მოლოდინის დარდით სავსე. ჯერ სიტყვებით შეაფერადეს ნეკერჩხლის ფოთოლი, შემდეგ ფურცელზე დახატეს - ლამაზი, გრძნობებით სავსე და წითლად მოღუდღუდე. ბავშვებმა თავიანთი მოსაზრებები მონოლოგად ჩამოაყალიბეს - თითქოს თითოეულ მათგანში პატარა ნეკერჩხლის ფოთოლი გაცოცხლდა. ხარირემი კი მათთვის აღმოჩნდა არა მხოლოდ ტყის ბინადარი, არამედ ბუნების ხმა - სევდიანი, ძლიერი, და მგრძნობიარე. მისი ბღავილი აღიქვეს, როგორც ადამიანის გულიდან ამოსული ბგერა, როცა გული სიყვარულით სტკივა. ასე გადაიქცა ეს ბევრისმთქმელი, პატარა მოთხრობა მთელი სამყაროს გასაღებად. სამყაროსი, სადაც ბუნება და ადამიანი ერთ ენაზე ლაპარაკობენ: სიყვარულის, ერთგულებისა და დროის გარდაუვალობის ენაზე.”
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი
მე-7 ა კლასის მოსწავლეები დამწერლობათა სახეობებს გაეცნენ. დაინტერესდნენ პიქტოგრამებითა და იეროგლიფებით. ისაუბრეს და იმსჯელეს, რამდენად კომფორტული იქნებოდა ეს დამწერლობა საკომუნიკაციოდ. ეს იყო გაკვეთილი და ამავე დროს ნამდვილი მოგზაურობა იქ, სადაც ადამიანი პირველად იწყებდა ფიქრისა და სიტყვის გადმოცემას ნიშნებითა და ფორმებით. ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი მარი თაბაგარი დამწერლობათა საინტერესო სამყაროში მეგზურად იქცა. როცა ბავშვებმა პიქტოგრამების, ნახატური ნიშნების თაობაზე შეიტყვეს, კლასში დაიწყო მხიარული კამათი:• ნეტა, რამდენად მოსახერხებელი იქნებოდა დღეს ასეთი ნიშნებით საუბარი?ერთ მოსწავლეს გაეცინა: „შეიძლება სიცილის პიქტოგრამაც კი გამოგვივიდეს!“მეორემ კი სერიოზულად დასძინა: „ალბათ ნადირობა ყველაზე საინტერესო თემა იქნებოდა - მაშინ ხომ სწორედ ეს იყო მნიშვნელოვანი.“ შემდეგ ყურადღება გადაიტანეს იეროგლიფებზე - დახვეწილ, სიმბოლურ ნიშნებზე, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში ინახავდნენ ქვეყნების ისტორიას. ბავშვების თვალებში გაკვირვება და აღფრთოვანება ერთმანეთს ცვლიდა - თითქოს თითოეულ იეროგლიფში დამალულ საიდუმლოს ხსნიდნენ. როდესაც პედაგოგმა ქართული ანბანისა და ასომთავრულის წარმოშობაზე საუბარი დაიწყო, კლასში სიჩუმემ დაისადგურა. მოსწავლეები გულისყურით უსმენდნენ ლეონტი მროველის, ივანე ჯავახიშვილისა და რამაზ პატარიძის მოსაზრებებს ჩვენი ანბანის შექმნის შესახებ. თითოეული ისტორია ახალ კარს აღებდა - ერთში წმინდა მეფე ფარნავაზი ჩანდა, მეორეში - ქრისტიანობის გავრცელების შთაგონება, მესამეში კი ქართული სიტყვის სიღრმე და სიწმინდე. გაკვეთილი გაგრძელდა დოკუმენტური ფილმით, სადაც ასომთავრული წარწერები და ძველი ხელნაწერები თვალწინ გაცოცხლდა. ეპიგრაფიკული წარწერები ტაძრების ისტორიას ყვებოდნენ. განსაკუთრებული შთაბეჭდილება კი მათზე შემოქმედებითმა დავალებამ მოახდინა. თითოეულს უნდა შეექმნა ხელნაწერი ძველი ქართული დამწერლობით და სიძველის იერი მიეცათ. მარი მასწავლებელმა სიყვარულით აღნიშნა:,,როცა ნამუშევრების წარდგენის დრო დადგა, კლასის მერხები პატარა საგანძურად გადაიქცა. თითოეულ ფურცელზე ჩანდა ბავშვური სიზუსტე, გულისხმიერი დამოკიდებულება არა მხოლოდ დავალების, არამედ საკუთარი ენისა და კულტურის მიმართ. ეს იყო გაცოცხლებული ისტორია, ასომთავრულად ჩაწერილი სიყვარული - საკუთარი ფესვების, ენისა და წინაპრების პატივისცემისა. ბავშვები უთქმელადაც გრძნობდნენ, რომ ასომთავრული მხოლოდ წარსულის ნაწილი კი არა, სიტყვის წმინდა სახეა, რომელიც ახლაც გვაჩვენებს ქართულ სულს. აკი, იაკობ გოგებასვილიც ამბობდა, ენა არის სარკე, სადაც ერი თავის სულს იცნობსო.“
სრულად
07 ნოემბერი 2025 წელი
საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ნინოს სახელობის მართლმადიდებლური სკოლის მე-4ბ კლასის მოსწავლეებმა მოინახულეს „იმიტაციების გალერეა“ — ადგილი, სადაც ხელოვნება, ფანტაზია და ილუზია ერთიანდება საინტერესო და მხიარულ თავგადასავალში. მოსწავლეებმა დიდი ინტერესით და მონდომებით დაათვალიერეს გამოფენა, მონაწილეობა მიიღეს ინტერაქტიულ აქტივობებში და კიდევ ერთხელ დარწმუნდნენ, რომ სწავლა შეიძლება იყოს ერთდროულად სასარგებლოც და სახალისოც ექსკურსიას ორგანიზება გაუწია კლასის დამრიგებელმა ლია ინჯიამ. ბედნიერი სახეები და დაუვიწყარი შთაბეჭდილებები — საუკეთესო მტკიცებულებაა, რომ ასეთი გასვლები ამდიდრებს ბავშვების ცოდნასა და წარმოსახვას!
სრულად
07 ნოემბერი 2025 წელი
წმინდა ნინოს სკოლის Xბ კლასის მოსწავლეებმა მოილოცეს ძველი თბილისის ისტორიული უბნები — მეტეხის ტაძარი (სადაც არის წმინდა შუშანიკის საფლავი) და წმინდა აბოს ტაძარი (აშენებულია აბოს ცხედრის დაწვის ადგილას).მოსწავლეებმა გაიღრმავეს ცოდნა ძველი თბილისის ისტორიისა და ქართული ქრისტიანული კულტურის შესახებ.მეტეხის ტაძარში მათ მოილოცეს წმინდა შუშანიკის საფლავი. ღონისძიება დაკავშირებული იყო ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოებების — იაკობ ხუცესის „წმინდა შუშანიკის წამებისა“ და იოვანე საბანისძის „წმინდა აბოს წამების“ შესწავლასთან. მადლობა ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელს, ირინე კვანჭიანს, საინტერესო და შთამაგონებელი ექსკურსიის ორგანიზებისთვის.
სრულად
07 ნოემბერი 2025 წელი
2025 წლის 6 ნოემბერს საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ნინოს სახელობის მართლმადიდებლურ სკოლაში დირექტორმა, ქალბატონმა ლალი მელივამ, ოქროს მედლები და სერტიფიკატები გადასცა 2023-2024 სასწავლო წლის XIIა და XIIბ კლასის (დამრიგებლები: ირინე კვანჭიანი, მარინა ტოხიშვილი) შემდეგ კურსდამთავრებულებს: ბარბარე გრიგალაშვილს; გიორგი ბუჩუკურს; სალომე ზიბზიბაძეს; ელისაბედ ტვილდიანს; მარიამ ავაზაშვილს; საბა ჩხაიძეს; ლუკა ინაშვილსა; მარიამ კაცაძეს. ამჟამად თითოეული მათგანი საქართველოს სხვადასხვა უნივერსიტეტში წარმატებით აგრძელებს სწავლას. არ არის მარტივი იყო გამორჩეული და გარშემომყოფებს, სკოლას, ქვეყანას თავი დაამახსოვრო. ამისთვის თავდაუზოგავი შრომა, უშურველად გაღებული სიკეთე და პასუხისმგებლიანი ცხოვრებაა საჭირო. გვჯერა, რომ სიკეთის კვალს დატოვებთ და ქვეყნის აღმშენებლობაში საკუთარ წვლილს შეიტანთ! სკოლა ამაყობს თქვენით! კიდევ ბევრი წარმატება მოგველოცოს!
სრულად
06 ნოემბერი 2025 წელი