14 ნოემბერი 2025 წელი
სიახლეები
14 ნოემბერი 2025 წელი
14 ნოემბერი 2025 წელი
"წვიმის დროს ვინ რწყავს ყვავილებს?• მე ვრწყავ, - უპასუხა პეპიმ. - მე იქნებ მთელი ღამე გავათენე იმაზე ოცნებაში , დილას როგორ მოვრწყავდი ყვავილებს და ამ ქეციანი წვიმის გამო ოცნება ვერ უნდა ავისრულო?" 14 ნოემბერს ყველასათვის საყვარელი შვედი მწერლის ასტრიდ ლინდგრენის დაბადების დღეა. გადავწყვიტეთ პირველკლასელები წაგვეყვანა "ლიპარტში" მინიატურული წიგნებისა და ყელსაბამი ფანქრების ვორქშოფზე. ვიდრე კითხვას ვისწავლით, წიგნს ხომ ილუსტრაციებით ვარჩევთ. ტყუილად არ უთქვამთ: ,,ასჯერ გაგონილს ერთხელ ნანახი სჯობიაო". ჩვენი პირველკლასელები თვალებგაბრწყინებულნი და ხელებდაკაპიწებულნი ჩაერთნენ ხელნაკეთი ნივთების შექმნის პროცესში და თავიანთი ხელით შექმნეს ხელისგულზე რომ დაეტიათ იმ ზომის წიგნები _ ,,პეპი გრძელიწინდა" და ,,სახურავის ბინადარი კარლსონი." იმდენად სახალისო აღმოჩნდა მათთვის ეს პროცესი, რომ სულმოუთმენლად ელიან იმოგზაურონ პეპისა და კარლსონის სამყაროში. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ლეიკო თვალაბეიშვილი დამრიგებლები : ეკა ლომინაძე და თამრი თაქთაქიშვილი
სრულად
13 ნოემბერი 2025 წელი
პოემა ,,ვეფხისტყაოსანი“ სწორედ ის ნაწარმოებია, დიდი თუ პატარა მის სიდიადესა და მნიშვნელობას რომ გულდასმით აცნობიერებს. ალბათ ამიტომაც, მასთან შეხვედრა მოსწავლეებში ყოველთვის ერთგვარ მოწიწებას იწვევს. ის მხოლოდ ლიტერატურული ძეგლი არაა; ჩვენი სულის სიმღერაა, ქართველი ადამიანის სულიერი სიმაღლე. მე-8 ა კლასმა ინტერესით მოისმინა და შეისწავლა ,,ამბავი როსტევან არაბთა მეფისა“. სიტყვა-სიტყვით წაკითხული სტრიქონები თანდათან გადაიქცა ცოცხალ სურათად: თითოეულმა მოსწავლემ საკუთარ თავში აღმოაჩინა მსახიობიც, მკითხველიც და შემოქმედიც.ისაუბრეს როსტევანის გონიერებაზე, სამართლიანობაზე, მამობრივ გულისხმიერებაზე და იმაზეც, როგორ უნდა მოეპყრას მმართველი თავის ერს სიყვარულით და არა ისე, რომ შიში დათესოს. ყურადღება გაამახვილეს თინათინზეც - მის სინაზესა და კეთილშობილებაზე. ბავშვებმა აღტაცებით ახსენეს, რომ თინათინი თითქოს „სიხარულის სხივით შობილი ქალი“ იყო; ზოგმა თქვა, რომ ის მეფობის სიმბოლო კი არა, თვით სიბრძნის სახეა, რომელიც ძალაუფლებასა და თავმდაბლობას აერთიანებს. და აი, როცა ავთანდილზე მიდგა ჯერი, მოსწავლეები მეტად გააქტიურდნენ. ის აღწერეს როგორც გმირი, რომელსაც სიყვარულის, ერთგულებისა და მეგობრობის ძალა გააჩნია. რომ იგი ღირსებას სიტყვაზე მაღლა აყენებს. ამ დროს ყველას თვალებში გაკრთა ის შთაგონების ნაპერწკალი, რომელიც მხოლოდ დიდ ლიტერატურას ძალუძს.იმისთვის, რომ ეს განცდები უბრალოდ მოსმენილ სიტყვებად არ დარჩენილიყო, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელმა მარი თაბაგარმა მოსწავლეებს შესთავაზა, თითოეულ მათგანს პოემის გმირები სცენაზე გაეცოცხლებინათ.შეექმნათ პატარა დიალოგები, ეთამაშათ ეპიზოდები და თვითონაც ეგრძნოთ იმ გმირების სუნთქვა, ვინც საუკუნეების წინ რუსთაველის კალმით შეიქმნა. მალე საკლასო ოთახიდან სცენაზე გადაინაცვლეს. თინათინის გამეფება არ იყო მხოლოდ ლიტერატურული ეპიზოდი. ეს იყო მხატვრული აღზევება, სადაც ბავშვური გულწრფელობა და შუასაუკუნეების სიდიადე ერთმანეთს შეერწყა.ერთი თინათინის როლს ირგებდა - ნაზად, მაგრამ მტკიცედ წარმოთქვამდა სიტყვებს, მეორე ავთანდილი გახდა - ხმამაღლა, ვაჟკაცურად, გულწრფელი ჟესტებით ალაპარაკდა. სხვები კი - როსტევანი, ვეზირები, მაყურებლები… ინსცენირების შემდეგ პერსონაჟებს XXI საუკუნის ჟურნალისტი ეწვია და დიალოგი სიცილის, სევდის, სიბრძნისა და სიყვარულის ამოძახილად იქცა. ეს ყველაფერი დავალებასაც აღარ ჰგავდა, ეს იყო შეხვედრა ქართულ სულთან, რომელსაც რუსთაველმა გზა გაუკვალა. ,,- მეფეო როსტევან, რას გრძნობთ ახლა, როცა თინათინი ტახტზე ზის? - ეკითხება ჟურნალისტი.- სიმშვიდეს, რადგანაც თინათინს ღირსება ამშვენებს. ის მხოლოდ სამართლიანობისთვის აღმართავს ხმალს. მჯერა, ვიდრე უბრძანებს, მანამდე მოუსმენს… როცა მეფეს ქვეყანაში მშვიდობა აქვს, მაშინაც კი მომავალზე უნდა ფიქრობდეს. თინათინი კი ბრძენია, მისგან ,,მზეც საწუნელია”.- ამაყად პასუხობს როსტევანი და ჟურნალისტი ახლა ერთ-ერთ ვეზირს მიმართავს:- თქვენ გაგიხარდათ თინათინის გამეფება. ის ხომ ძალიან ახალგაზრდა ქალია. ამან არ შეგაშინათ?- სიბრძნე ასაკში ხომ არ არის, ის სულშია. ვისაც მართალი გული აქვს, იმას ღმერთი აძლევს გონებას. ქალიაო, მითხარით; მე კი გეტყვით, ,,ლეკვი ლომისა სწორია, ძუ იყოს, თუნდა ხვადია”. საინტერესო ინტერვიუ შედგა თინათინსა და ავთანდილთანაც. მარი მასწავლებელი ღიმილით აკვირდებოდა თავის მოსწავლეებს, ბოლოს კი აღნიშნა: ,,თითოეულ მათგანში მართლაც ვხედავდი პატარა რუსთაველს. ამ ბავსვებს ,,ვეფხისტყაოსანი” ოდნავ მაინც შევაყვარე და ფიქრი აზრად ექცათ. რუსთაველი და მისი პერსონაჟები მხოლოდ წიგნში არ ცხოვრობენ - ისინი ყოველი ჩვენგანის სულში იდებენ ბინას, როცა სიკეთეს ვირჩევთ. ასე იდგნენ ჩემს წინ აფორიზმებით მოჟღურტულე თინათინი, ავთანდილი, როსტევანი, სოგრატი, ვეზირები და თვით რუსთაველიც კი. მგონია, რომ იმ დღეს მე-8ა კლასმა არა მხოლოდ პოემის (კონკრეტული თავის) შინაარსი ისწავლა, არამედ საკუთარი სულის სარკეში ჩაიხედა -და დაინახა, რომ „ვეფხისტყაოსანი“ დღესაც ისეთივე ცოცხალია, როგორც მაშინ, როცა პირველად დაიწერა.”
სრულად
13 ნოემბერი 2025 წელი
მე-5 კლასის მოსწავლეებმა დაუვიწყარი დღე გაატარეს ეთნოგრაფიულ მუზეუმში!მათ მოინახულეს საქართველოს სხვადასხვა კუთხის ტრადიციული სახლები, დაათვალიერეს ხალხური კულტურისა და ყოფის ამსახველი ექსპონატები და გაიგეს ბევრი საინტერესო ამბავი ჩვენი ქვეყნის წარსულზე. ექსკურსია ჩატარდა „ჩვენი საქართველოს“ პედაგოგის ჯუბა თომაძის ორგანიზებით, ხოლო მოსწავლეებს თან ახლდა ბუნების მასწავლებელი ლიკა სირანაშვილი. მადლობა ორივე პედაგოგს მოსწავლეებისთვის ასეთი საინტერესო და შემეცნებითი დღის მოწყობისთვის!
სრულად
12 ნოემბერი 2025 წელი
მე-3ბ კლასის მოსწავლეებმა მათემატიკის გაკვეთილზე სივრცულ ფიგურებს განსაკუთრებული ინტერესითა და შემოქმედებით მიუდგნენ. გაკვეთილი სწავლა-კეთებით წარიმართა — ბავშვებმა თავად მოამზადეს ფიგურების მოდელები, დააკვირდნენ მათ ფორმასა და თვისებებს, შეადარეს ერთმანეთს და გააცნობიერეს, როგორ ვხვდებით მათ ჩვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაში. გაკვეთილი ჩაატარა მათემატიკის მასწავლებელმა - ლალი მელივამ, რომელმაც სწავლა კიდევ უფრო სახალისო და შემოქმედებითი გახადა.
სრულად
11 ნოემბერი 2025 წელი
საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ნინოს სახელობის მართლმადიდებლური სკოლის მე-10ა და მე-8ა კლასის მოსწავლეები, სკოლის დირექტორ ლალი მელივასთან, ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგ მარი თაბაგართან და მუსიკის პედაგოგ ნინო ბიბილურთან ერთად, მწერალთა სახლს ესტუმრნენ. ღიმილიანმა და ტკბილად მოსაუბრე ექსკურსიამძღოლმა ანა გოგაძემ, ხუროთმოძრვრების ამ უნიკალური ძეგლის მოსწავლეებისთვის გაცნობა უდიდესი ქართველის, დავით სარაჯიშვილის, ცხოვრების საინტერესო დეტალებზე საუბრით დაიწყო. შესაბამისად, სახლის ისტორიის თხრობისას საუბარში ლოგიკურად შემოაბიჯა პაოლო იაშვილმა, საბჭოთა რესპუბლიკამ, რეპრესიებმა და ცისფერყანწელებმა. მოსწავლეების ინტერესი თითოეული ამბის მიმართ დიდი იყო. ალბათ ერთგვარი თემატური ბმა იყო ესეც, რომ მწერალთა სახლიდან წამოსული მოსწავლეები სწორედ კოტე აფხაზის სახელობის ქუჩას ფეხით გაუყვნენ. მოინახულეს აბო თბილელის თავის კვეთის ადგილი - ორმოცი სებასტელი მოწამის სახელობის ტაძარი. აქვე დაათვალიერეს ის არქეოლოგიური მუზეუმი, ტაძრის ეზოს ტერიტორიაზე რომ მდებარეობს. გაეცნენ იმ კულტურასა და აღმოჩენილ ნივთებს, რაც თბილისის მრავალსაუკუნოვან ისტორიას ხაზს უსვამს. მოსწავლეები მეტეხის ტაძარში კრძალვით მიეახლნენ წმინდა შუშანიკის საფლავს და გალობის პედაგოგ ნინო ბიბილურთან ერთად იგალობეს კიდეც. შემდეგ წმინდა აბო თბილელის სახელობის ტაძარიც მოილოცეს, ნახეს ადგილი, სადაც წმინდა აბოს სხეული დაწვეს. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელ მარი თაბაგართან ერთად, მე-10 კლასის მოსწავლეებმა კიდევ ერთხელ გაიხსენეს იაკობ ხუცესის ნაწარმოები „წამებაი წმიდისა შუშანიკისი“ და იოანე საბანისძის „წამებაი წმინდა და ნეტარისა აბოსი.“ კვლავ ისაუბრეს ამ მოწამეების დიდ ღვაწლსა და ნაწარმოებების უდიდეს მნიშვნელობაზე.ექსკურსია ორივე კლასისთვის დასამახსოვრებელი, შთამბეჭდავი საგანმანათლებლო იყო.
სრულად
11 ნოემბერი 2025 წელი
წმინდა ნინოს სახელობის სკოლის მე-2ბ კლასის მოსწავლეებმა გამორჩეულად თბილი და შემეცნებითი დღე გაატარეს სოფელ ქსოვრისში, მეფუტკრეობის ფერმაში „მეფუტკრეობა — ჩვენთან“. ბავშვებმა დაათვალიერეს ფუტკრის სკები, გაიგეს, როგორ მზადდება თაფლი და რამდენი შრომა სჭირდება მეფუტკრის საქმიანობას. ისინი მონაწილეობდნენ თაფლის გამოღების პროცესშიც — თავად ჩამოასხეს ნატურალური თაფლი, რომელიც სერტიფიკატებთან ერთად საჩუქრად მიიღეს. ეს იყო დაუვიწყარი დღე, სავსე ცოდნით, ემოციებითა და ახალ გამოცდილებებით. განსაკუთრებული მადლობა დამრიგებლებს — ანა ხელაიასა და ეთო აფციაურს — ბავშვებისთვის ასეთი შემეცნებითი და საინტერესო დღის მოწყობისთვის. დიდ მადლობას ვუხდით მეფუტკრეობის ფერმას „ჩვენთან“ თბილი მასპინძლობისთვის!
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი
მესამე კლასის მოსწავლეებისთვის ძალიან საინტერესო აღმოჩნდა ინგლისელი საბავშვო მწერლის, მხატვრის, მსახიობისა და რეჟისორის, დონალდ ბისეტის საოცარი მოთხრობა „დედა წერტილი და შვილი წერტილი“, რომელიც ქართულად რევაზ ინანიშვილმა თარგმნა. მათთვის ეს უბრალო ტექსტი არ ყოფილა — თითქოს პატარა სამყაროს კარი გაიღო, სადაც წერტილებსაც აქვთ გული, ფიქრი და ერთმანეთის სიყვარული. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი მარი თაბაგარი ამ სამყაროს მეგზურად იქცა. ჯერ ერთად ისაუბრეს, იფიქრეს, იკამათეს კიდეც, მერე კი თითოეულმა ბავშვმა თავისი ფერებითა და ემოციებით დახატა პერსონაჟები — ზოგმა მხიარული, ზოგმა სევდიანი. ბოლოს კი, ბავშვებმა გადაწყვიტეს, ამბავი არ დამთავრებულიყო და თავად გაეგრძელებინათ. ოღონდ პერსონაჟი წერტილი კი არა, ფანქარი და საშლელი ყოფილიყო. „ერთხელაც ფანქარი დაილია და გაქრა. ფანქრის გარეშე დარჩენილმა საშლელმა მხოლოდ მაშინ იგრძნო მარტოობა და უსუსურობა,“— წერდა ერთი. „როგორც სხვა მეგობრები, ფანქარი და საშლელიც ბრაზდებიან ერთმანეთზე და მერე ისევ რიგდებიან,“— დაწერა მეორემ. მესამეს სურდა, საშლელს ფანქრის ნაშრომი აღარ წაეშალა, მეოთხე ფიქრობდა, რომ მათი მეგობრობა შეუძლებელი იყო. მეხუთე კი დარწმუნებით ამბობდა:„საშლელი შლის, მაგრამ სწორედ ამით ეხმარება ფანქარს, რომ უკეთესი გახდეს. ისინი ერთმანეთს ავსებენ.“ „თუ საშლელი არ იარსებებს, ფანქარი ბევრ შეცდომას დაუშვებს და მისი ნაწერი დამახინჯდება.“მათი ფიქრი და მსჯელობა უდავოდ წარმოაჩენს ამ მოსწავლეების როგორც შემოქმედებით მხარეს, ასევე მეგობრობისა და თანადგომის დიდ უნარს. მათ ხომ უკვე იციან, ,,ვინ მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისა მტერია“, ,,ოდეს კაცსა დაეჭირვოს, მაშინ უნდა ძმა და თვისი“,,,ირემმა ირემს ბალახი გაუწოდა,ირემმა ირემს ნეტა რა უწოდა?-მე-გო-ბა-რი...“ მარი თაბაგარი კი თავის მოსწავლეებთან ერთად თანამედროვეობასთან ავლებს პარალელს და ამბობს: ,,ასეა, ცხოვრებაც ხომ საშლელისა და ფანქრის ურთიერთობას ჰგავს. მეგობრობა მხოლოდ მაშინ ხდება სრულფასოვანი, როცა ერთმანეთის შეცდომებს ვასწორებთ ან ვპატიობთ.”
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი
VI ბ კლასში რევაზ ინანიშვილის ნაწარმოებებს განსაკუთრებული ყურადღებით კითხულობენ. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელმა მარი თაბაგარმა, როცა კლასში მოთხრობა ,,ნეკერჩხლის წითელი ფოთოლი“ წაიკითხა, მოსწავლეებმა ბევრი იმსჯელეს - ვის ელოდა მარტოდ დარჩენილი ფოთოლი? ნუთუ ის მხოლოდ ქარს ელოდა, თუ იქნებ იმ მზეს, რომელიც ერთხელ შეეხო? შეუძლიათ კი ფოთლებს სიყვარული და ერთგულება, თუ ეს მხოლოდ ადამიანური განცდაა, რომელსაც ბუნებაც კი ვერ გაექცევა? ერთხანს კლასში დუმილმაც დაისადგურა, როცა საუბარი მუხის ცრემლებს შეეხო. რამ აატირა ძლიერად ფესვგადგმული, შეუდრეკელი ხე? იყო ეს ტკივილი მეზობელი ხის ფოთლის დაკარგვისგან გამოწვეული, თუ თავისი სიბერის სევდა ატირებდა? და როცა ხარირემმა დაიბღავლა, თითქოს მთელმა ტყემ ამოიოხრა - სევდიანად, მაგრამ დიდებულად.- და მაინც, რა აბღავლებდა ხარირემს? - იკითხა მარი მასწავლებელმა, რომელიც გვიყვება: ,,განსხვავებული მოსაზრებებით, თვალებში ჩამდგარი კითხვებითა და ფოთლისადმი თანაგრძნობით განმსჭვალულები საერთო აზრამდე მაშინ მივიდნენ, როცა ნაწარმოების პერსონაჟები დაახასიათეს. ზოგს ფოთოლი გმირად მიაჩნდა - ერთგული, კეთილი, თავდადებული… ზოგისთვის კი ის იყო დროის სვლით გამოწვეული სევდის სიმბოლო, განშორებისა და მოლოდინის დარდით სავსე. ჯერ სიტყვებით შეაფერადეს ნეკერჩხლის ფოთოლი, შემდეგ ფურცელზე დახატეს - ლამაზი, გრძნობებით სავსე და წითლად მოღუდღუდე. ბავშვებმა თავიანთი მოსაზრებები მონოლოგად ჩამოაყალიბეს - თითქოს თითოეულ მათგანში პატარა ნეკერჩხლის ფოთოლი გაცოცხლდა. ხარირემი კი მათთვის აღმოჩნდა არა მხოლოდ ტყის ბინადარი, არამედ ბუნების ხმა - სევდიანი, ძლიერი, და მგრძნობიარე. მისი ბღავილი აღიქვეს, როგორც ადამიანის გულიდან ამოსული ბგერა, როცა გული სიყვარულით სტკივა. ასე გადაიქცა ეს ბევრისმთქმელი, პატარა მოთხრობა მთელი სამყაროს გასაღებად. სამყაროსი, სადაც ბუნება და ადამიანი ერთ ენაზე ლაპარაკობენ: სიყვარულის, ერთგულებისა და დროის გარდაუვალობის ენაზე.”
სრულად
10 ნოემბერი 2025 წელი