სიახლეები

Arrow Down Icon
Image 20 ნოემბერი 2025 წელი

ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელთან — ლეილა თვალაბეიშვილთან ერთად ბავშვებმა პეპისა და კარლსონის პერსონაჟები გააცოცხლეს, დაწერეს გაგრძელება ულესა და ევას მეგობრობაზე, მისწერეს წერილები პეპისა და კარლსონს.ბოლოს დაგვპირდენენ, რომ ზაფხულის არდადეგებზე პეპისა და კარლსონს აუცილებლად წაიკითხავენ. ლინდგრენის შთამაგონებელი სიტყვები:• ,,ჩვენს შიგნით მცხოვრები ბავშვი არ უნდა მოვკლათ. აცადეთ ბავშვებს ხეებზე ცოცვა, სირბილი და ტალახში თამაში - ისინი ასე სწავლობენ ცხოვრებას.”• “მე მჯერა მშვიდობის, მჯერა სიკეთის და მჯერა ბავშვების.“• “ბავშვის სიცილი - ყველაზე წმინდა ხმაა მსოფლიოში.“• “ნუ იჩქარებ გაზრდას - ბავშვობა ერთადერთი ზღაპარია, რომელსაც ვეღარასდროს დავიბრუნებთ.“• “ყურადღებით მოუსმინეთ ბავშვებს - ისინი სიმართლეს თვალთმაქცობის და შიშის გარეშე ამბობენ.“• “გიყვარდეს შენი ცხოვრება - ეს ერთადერთი ისტორიაა, რომელიც შენ გეკუთვნის.“• “აცადეთ ბავშვებს იყვნენ ბავშვები.“• ,,თუ ვინმეს ბავშვობა გავაფერადე, ესე იგი ცხოვრებაში რაღაცისთვის მიმიღწევია". ბავშვობიდანვე უნდა ვასწავლოთ ჩვენს შვილებს როგორ შევასხათ ფრთები ჩვენს ოცნებას. 14 ნოემბერი ასტრიდ ლინდგრენის დაბადების დღე. ასტრიდ ლინდგრენი ამბობდა:,,ჩემში ცხოვრობს ბავშვი , რომელსაც გაზრდა არ უნდ…ხშირად მეკითხებიან, რა შეტყობინება დევს ჩემს წიგნებში , რას ვარიგებ ბავშვებს , რა მინდა რომ მათ ვასწავლო. როგორც წესი, პასუხი მარტივია - მე არავის არაფერს ვარიგებ და არაფერს ვასწავლი. უბრალოდ, ძალიან ბედნიერი ვარ, როდესაც ვფიქრობ, რომ დედამიწაზე რამდენიმე ბავშვი, მაინც სიამოვნებით წაიკითხავს პეპისა და კარლსონის თავგადასავალს და გულიანად იხალისებს მათთან ერთად. ნაწარმოების შექმნის დროს ჩემი ერთადერთო მრჩეველი ჭეშმარიტებაა. გულიდან უნდა წერდე და ყველაფერი გამოვა.არასოდეს უნდა მოატყუო. " მარტო ამ სიტყვებისთვის უნდა წავაკითხოთ ბავშვებს პეპი:,, ახლა ხომ წვიმს, პეპი, - გაუკვირდა ტომის, - წვიმის დროს ვინ რწყავს ყვავილებს?• მე ვრწყავ, - უპასუხა პეპიმ. - მე იქნებ მთელი ღამე გავათენე იმაზე ოცნებაში , დილას როგორ მოვრწყავდი ყვავილებს და ამ ქეციანი წვიმის გამო ოცნება ვერ უნდა ავისრულო?” "ვერანაირმა ქეციანმა მიზეზმა, ვერ უნდა გვაიძულოს უარი ვთქვათ ჩვენს ოცნებებზე."

სრულად
Image 19 ნოემბერი 2025 წელი

კალიგრაფ რუსუდან ხორბალაძის მიერ ქართული ანბანით შექმნილი კალიგრამები ნამდვილად გვახსენებს, რომ დამწერლობა უბრალოდ წიგნის ასოები არ არის — ეს ხელოვნებაა. დღეს საქართველოში ერთ-ერთი პირველი სწორედ ქალბატონი რუსუდანია, ვინც ანბანს ამ ფორმით ქმნის. პარასკევს, 14 ნოემბერს, ქალბატონი რუსუდანი ჩვენს სკოლას ესტუმრა და მესამე კლასის მოსწავლეებს საინტერესო, სითბოთი და შთაბეჭდილებებით სავსე მასტერკლასი ჩაუტარა. გაკვეთილზე ბავშვებმა: გაიცნეს ქართული დამწერლობის თავისებურებები და ისტორია, საკუთარი ხელით შექმნეს კალიგრამები, რომლებიც მათ სამახსოვროდ დარჩებათ, გამოსცადეს წერის ჯადოსნური და სასიამოვნო პროცესი, ხოლო დასრულების შემდეგ სერთიფიკატებიც მიიღეს. დიდი მადლობა ჩვენს დამრიგებლებს - ნინო გაგოევსა და ეკატერინე ბიბილურს ამ შესანიშნავი აქტივობის ორგანიზებისთვის!  

სრულად
Image 19 ნოემბერი 2025 წელი

მე-6 ბ და მე-7 ა კლასის მოსწავლეები თბილისში ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთ ძეგლს, მწერალთა სახლს ესტუმრნენ.   მოდერნისა და ბაროკოს სტილით აღფრთოვანებულები ყურადღებით უსმენდნენ ქალბატონ ანა გოგაძეს, რომელმაც ბავშვებს მოუთხრო იმ სახლის ისტორია, სადაც დავით სარაჯიშვილმა სიცოცხლის უკანასკნელი ექვსი წელი გაატარა. კიდევ ბევრი საზოგადო მოღვაწის სახელი უკავშირდება სარაჯიშვილისეულ სახლს, ახლა რომ მწერალთა სახლად ქცეულა და ყოველი კუთხე-კუნჭულით საინტერესო და შთამაგონებელი გამხდარა მნახველისათვის.  მასწავლებლები, მზია მელივა და მარი თაბაგარი, მოსწავლეებს დაპირდნენ, რომ მომავალ წლებშიც ეწვევიან მწერალთა სახლს და რეპრესირებული მწერლების ისტორიაზე ისაუბრებენ. ახლა კი საბას მიერ ტიციანით დაინტერესებამ ცისფერყანწელებისკენ მიაპყრო მათი ყურადღება. მწერალთა სახლიდან მოსწავლეებმა ორმოცი სებასტელი მოწამის სახელობის ტაძარში გადაინაცვლეს. ტაძრის ეზოში მდებარე არქეოლოგიურ მუზეუმში მათ თბილისის მრავალსაუკუნოვანი ისტორიის ამსახველი ექსპონატები იხილეს. თითოეული ნამარხი, არტეფაქტი თუ ნივთი ქალაქის უძველეს ეპოქაზე საუბრობდა. ბოლოს, გაღმიდან გადმომზირალი მეტეხის ტაძარიც მოილოცეს და შთაბეჭდილებებით დაუბრუნდნენ სკოლას. მოსწავლეებისათვის ეს ნამდვილად შთამბეჭდავი და საგანმანათლებლო დღე იყო.

სრულად
Image 19 ნოემბერი 2025 წელი

მე-11 კლასელი მოსწავლეები სამოქალაქო განათლების მასწავლებელთან - გუგა ბენდელიანთან ერთად ესტუმრნენ საქველმოქმედო ორგანიზაციას „თხილის გული“, სადაც მათ შესაძლებლობა ჰქონდათ, მონაწილეობა მიეღოთ უფასო სასადილოს ყოველდღიურ საქმიანობაში. სამეცნიერო ცოდნასთან ერთად, მოსწავლეებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია იმ ღირებულებების გაცნობა, რომლებიც ადამიანურობაზე, თანადგომასა და ერთმანეთის დახმარებაზეა დაფუძნებული. სწორედ ასეთი იყო ეს დღე — სითბოთი, ზრუნვითა და პატივისცემით სავსე. ბავშვები დიდი პასუხისმგებლობით ჩაერთვნენ პროცესში: გაწმინდეს, დაჭრეს, მოამზადეს ინგრედიენტები, მოადუღეს, მოურიეს და გულით შექმნეს კერძები იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც ყოველდღიურად სარგებლობენ სასადილოს მომსახურებით. ეს იყო არა მხოლოდ პრაქტიკული გაკვეთილი, არამედ ემოციური გამოცდილებაც — მოსწავლეებმა საკუთარი თვალით ნახეს, რომ თითოეული პატარა დახმარებაც კი შეიძლება დიდი სარგებლობის მომტანი იყოს.ამ დღემ მათში კიდევ უფრო გააღვივა სოლიდარობა, თანაგრძნობა და სოციალური პასუხისმგებლობა.

სრულად
Image 18 ნოემბერი 2025 წელი

14 ნოემბერს, ასტრიდ ლინდგრენის დაბადების დღეს, ბავშვებთან ერთად წავიკითხეთ ავტორის საყვარელი წიგნიდან „ბულერბიელი ბავშვები“ თავი: „პონტუსი მიდის სკოლაში, ბატკნის ამბავი“. პატარებმა არა მხოლოდ გაიაზრეს ტექსტი, არამედ იმსჯელეს გმირების ქცევებზე და საკუთარი თვალით დაინახეს, როგორი მეგობრობა, მზრუნველობა და პასუხისმგებლობა იყო ასახული ისტორიაში. გაკვეთილი გამორჩეულად შემოქმედებითი აღმოჩნდა: ბავშვებმა არა მხოლოდ უპასუხეს კითხვებს, არამედ პონტუსსაც მისწერეს წერილები, გადმოსცეს საკუთარი ემოციები, შეავსეს „სიტყვის პირამიდა“, განამტკიცეს ახალი ლექსიკა და განივითარეს ენობრივი უნარები. დღის ბოლოს მათ ფოსტის თანამშრომელი გააფერადეს, რათა წარმოედგინათ, როგორ მიაღწევდა მათი წერილი საყვარელ გმირამდე. დღე იყო სითბოთი, წიგნის სიყვარულითა და ბავშვური ფანტაზიით სავსე.

სრულად
Image 17 ნოემბერი 2025 წელი

კვირას, 16 ნოემბერს, ჩვენი სკოლის მეხუთე კლასის მოსწავლეებმა დაუვიწყარი დღე გაატარეს საქართველოს სულიერ დედაქალაქში — მცხეთაში. ბავშვებმა მოინახულეს სამი უმნიშვნელოვანესი სალოცავი და ისტორიული ძეგლი: სვეტიცხოველი, სამთავროს დედათა მონასტერი და შიომღვიმე. მოსწავლეებს თან ახლდნენ დამრიგებლები — ეკა ლომინაძე, მარინა ტოხიშვილი და ლიკა სირანაშვილი, რომლებიც სიყვარულითა და მზრუნველობით ახერხებდნენ მთელი დღის პროცესის ორგანიზებას. განსაკუთრებით აღსანიშნავი იყო „ჩვენი საქართველოს“ საგნის მასწავლებელი ჯუბა თომაძე, რომელმაც გიდობა გაუწია ჯგუფს. ჯუბა მასწავლებელმა ბავშვებს განსხვავებული თვალით დაანახვა თითოეული ძეგლის მნიშვნელობა — მოუყვა ბავშებს საინტერესო ისტორიები და ლეგენდები, ყურადღება გაამახვილა საოცარ არქიტექტურულ დეტალებზე და იმ ეპოქის მნიშვნელობაზე. მისი მონათხრობის წყალობით, ექსკურსია მოსწავლეებისთვის განსაკუთრებულად შთამბეჭდავი და შემეცნებითი აღმოჩნდა. ბავშვებმა სვეტიცხოველში შეიგრძნეს ჩვენი სარწმუნოების ძალა, სამთავროს მონასტერში — სულიერი სიმშვიდე, ხოლო შიომღვიმეში — ბუნებასა და მონასტრის იდუმალ სიჩუმეში გახვეული განსაკუთრებული ატმოსფერო. დღე დასრულდა თბილი ფოტოებით, სასიამოვნო ემოციებით და ახალი ცოდნით, რომელიც მოსწავლეებს დიდხანს ემახსოვრებათ. ჩვენი სკოლა განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს მსგავს გასვლით აქტივობებს — იქ, სადაც სწავლა რეალურ გამოცდილებად იქცევა.

სრულად
Image 14 ნოემბერი 2025 წელი

,,ვეფხისტყაოსანი“ - ერის საგანძურია და მოსწავლეებიც დიდი მოწიწებით იწყებენ ხოლმე მის კითხვას. დიდ ინტერესს იწვევს ამ გენიალური ნაწარმოების ავტორის ცხოვრების გზაც. ქართული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგი მარი თაბაგარი ისევ შოთა რუსთაველზე ალაპარაკდა - კაცზე, რომელმაც საუკუნეებს გადააბიჯა და დღესაც გვასწავლის, რა არის სიყვარული, ერთგულება და სინათლე ადამიანში. სურდა, სწორედ ეს სინათლე დაენახა თითოეული მოსწავლის თვალებში. რადგან სწორედ ამას ფიქრობს: ,,სიტყვას შეუძლია შეცვალოს ადამიანი, გაანათოს გული და გააღვივოს სიკეთის ნაპერწკალი.”   მოსწავლეები ჩუმად და ინტერესით უსმენდნენ მასწავლებელს. დავალებაც შემოქმედებითი აღმოჩნდა - წარმოედგინათ თავი პოეტ შოთა რუსთაველად და ცხოვრების მიწურულს საკუთარი განვლილი გზა წერილობით შეეჯამებინათ. ფიქრები, მისწრაფებები, შეხედულებები, მიღწეული თუ მიუღწეველი მიზნები ყველასთვის გაეცნოთ. ამისათვის კი შეეძლოთ, აერჩიათ მოთხრობის, დღიურის, მემუარის ფორმა და სტილი. კლასში სიჩუმე ჩამოწვა. სიჩუმე ფიქრს რომ შობს და სიტყვას გასაქანს აძლევს. ასე დაიწყო ბავშვების საოცარი მოგზაურობა წარსულში, რუსთაველის სამყაროში - სადაც სიტყვა ხმალზე ძლიერია, სიკეთე მარადიულია და სიყვარული, როგორც მზის შუქი, ყველაფერს ალამაზებს.მოსწავლეების ნამუშევრები, მართლაც, საინტერესო აღმოჩნდა:  ,,როცა ვწერდი, მინდოდა, ხალხს ესწავლა ერთგულება, სიყვარული და სიკეთე.ჩემთვის დიდება არასდროს ყოფილა მთავარი, მხოლოდ გულწრფელობა და სიბრძნე მიმიძროდა წინ.“  ,,ვწერდი, რადგან მჯეროდა, რომ სიტყვას ადამიანის შეცვლა შეუძლია. ჩეთვის სიკეთე გულწრფელობა და თანაგრძნობაა. ბოროტება კი - გულგრილობა და სიძულვილი“. ,,სიკეთე, ეს დიდი სინათლეა, რომელიც ფერს აძლევს სამყაროს და ადამიანს ცხოვრების ხალისს ანიჭებს. ბოროტება დიდი უფსკრულია, საიდან თავის დაღწევაც რთულდება. გახსოვდეთ, ბოროტება ყოველთვის დამარცხდება. მთავარია, არ დაკარგოთ რწმენა იმისა, რომ ცხოვრება სიყვარულია.“ ,,მჯერა, რომ კეთილი სიტყვა ხმალზე ძლიერია. ,,ვეფხისტყაოსანი“ მხოლოდ პოემა არაა. იგია სარკე, სადაც ადამიანმა საკუთარი თავი უნდა დაინახოს.“ ,,ნამდვილი ძალა სწორედ იმაშია, რომ სიყვარული გასცე და სწორ გზაზე დააყენო ადამიანები.“ ,,ფიქრმა არ დამაძინა - ზოგჯერ რატომ არიან ადამიანები კეთილები, ხანაც კი ბოროტები? ორივე ჩვენს გულშია, სიკეთეცა და ბოროტებაც, როგორც შუქი და წყვდიადი. მე მუდამ სინათლის მჯეროდა...“ ,,დრო ცვალებადია, სიკეთე კი მარადიული. დათესილი სიკეთე და სიყვარული ქვაზე დადებული მადლივითაა, არ იკარგება.“ ,,საღამოა, ფანჯრიდან ლამაზად მოჩანს მზის ჩასვლა. მე კი სიჩუმეში ვზივარ და ვფიქრობ ჩემს ცხოვრებაზე. ვგრძნობ, რომ ასაკი შემომეპარა, მაგრამ შინაგანად ისევ ის ახალგაზრდა შოთა ვარ, რომელიც მთელი გრძნობით წერდა ,,ვეფხისტყაოსანს“. ვფიქრობ, ადამიანი მაშინ გქვია, როცა სიკეთეს აკეთებ. მივხვდი, რომ სიტყვას დიდი ძალა აქვს. მას დიდი ბედნიერების მონიჭებაც შეუძლია და დიდი ტკივილის მოტანაც. ჩემს წინ სანთელია, რომელიც ნელა იწვის. ვიღებ კალამს და ვწერ:,,ვინ მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისა მტერია“.   

სრულად
Image 14 ნოემბერი 2025 წელი

როცა მე-7ა კლასში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელმა მარი თაბაგარმა მოსწავლეებს დრამატული ნაწარმოების რაობა და დრამატურგის მოვალეობები განუმარტა, სთხოვა, თვითონაც შეექმნათ პიესა. თუმცა კი მანამდე შადიმან შამანაძის პიესიდან ,,ღია შუშაბანდი“ ნაწყვეტი წაუკითხა. პერსონაჟების დიალოგმა მხიარულება გამოიწვია, ამიტომაც პედაგოგმა კლასი ჯგუფებად დაყო და თითოეულს სთხოვა, რეჟისორობაცა და მსახიობობაც თვითონვე ეტვირთათ. მეორე დღეს მარი მასწავლებელმა სათანადოდ მომზადებული ბავშვები სკოლის დარბაზში შეიყვანა და სცენა დაუთმო. კომედიური ჟანრი მათთვის საკმაოდ საინტერესო აღმოჩნდა და უკლებლივ ყველამ შთამბეჭდავი სახე შექმნა. მარი მასწავლებელი შთაბეჭდილებას ასე გვიზიარებს:,,ეს იყო ბავშვების ფანტაზიისა და შემოქმედების ზეიმი, მათი ნდობისა და გუნდური, მეგობრული მუშაობის გამოვლინება. როცა წარმოდგენა დასრულდა, ერთმანეთი ტაშით დააჯილდოვეს. ბავშვების თვალებში ბედნიერება და ამაღელვებელი სიამაყე ჩანდა - მათ საკუთარი თავი სცენაზე აღმოაჩინეს და შეიგრძნეს, როგორი საოცარია დრამატული სიტყვის ძალა. ეს დღე ალბათ დიდხანს დარჩება მათ მეხსიერებაში - როგორც დღე, როცა სიტყვა მოქმედებად იქცა და სწავლა - ხელოვნებად.”  

სრულად
Image 14 ნოემბერი 2025 წელი

"წვიმის დროს ვინ რწყავს ყვავილებს?• მე ვრწყავ, - უპასუხა პეპიმ. - მე იქნებ მთელი ღამე გავათენე იმაზე ოცნებაში , დილას როგორ მოვრწყავდი ყვავილებს და ამ ქეციანი წვიმის გამო ოცნება ვერ უნდა ავისრულო?"    14 ნოემბერს ყველასათვის საყვარელი შვედი მწერლის ასტრიდ ლინდგრენის დაბადების დღეა. გადავწყვიტეთ პირველკლასელები წაგვეყვანა "ლიპარტში" მინიატურული წიგნებისა და ყელსაბამი ფანქრების ვორქშოფზე.     ვიდრე კითხვას ვისწავლით, წიგნს ხომ ილუსტრაციებით ვარჩევთ. ტყუილად არ უთქვამთ: ,,ასჯერ გაგონილს ერთხელ ნანახი სჯობიაო". ჩვენი პირველკლასელები თვალებგაბრწყინებულნი და ხელებდაკაპიწებულნი ჩაერთნენ ხელნაკეთი ნივთების შექმნის პროცესში და თავიანთი ხელით შექმნეს ხელისგულზე რომ დაეტიათ იმ ზომის წიგნები _ ,,პეპი გრძელიწინდა" და ,,სახურავის ბინადარი კარლსონი."      იმდენად სახალისო აღმოჩნდა მათთვის ეს პროცესი, რომ სულმოუთმენლად ელიან იმოგზაურონ პეპისა და კარლსონის სამყაროში.  ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი ლეიკო თვალაბეიშვილი  დამრიგებლები : ეკა ლომინაძე და თამრი თაქთაქიშვილი

სრულად
Image 13 ნოემბერი 2025 წელი

პოემა ,,ვეფხისტყაოსანი“ სწორედ ის ნაწარმოებია, დიდი თუ პატარა მის სიდიადესა და მნიშვნელობას რომ გულდასმით აცნობიერებს. ალბათ ამიტომაც, მასთან შეხვედრა მოსწავლეებში ყოველთვის ერთგვარ მოწიწებას იწვევს. ის მხოლოდ ლიტერატურული ძეგლი არაა; ჩვენი სულის სიმღერაა, ქართველი ადამიანის სულიერი სიმაღლე. მე-8 ა კლასმა ინტერესით მოისმინა და შეისწავლა ,,ამბავი როსტევან არაბთა მეფისა“. სიტყვა-სიტყვით წაკითხული სტრიქონები თანდათან გადაიქცა ცოცხალ სურათად: თითოეულმა მოსწავლემ საკუთარ თავში აღმოაჩინა მსახიობიც, მკითხველიც და შემოქმედიც.ისაუბრეს როსტევანის გონიერებაზე, სამართლიანობაზე, მამობრივ გულისხმიერებაზე და იმაზეც, როგორ უნდა მოეპყრას მმართველი თავის ერს სიყვარულით და არა ისე, რომ შიში დათესოს. ყურადღება გაამახვილეს თინათინზეც - მის სინაზესა და კეთილშობილებაზე. ბავშვებმა აღტაცებით ახსენეს, რომ თინათინი თითქოს „სიხარულის სხივით შობილი ქალი“ იყო; ზოგმა თქვა, რომ ის მეფობის სიმბოლო კი არა, თვით სიბრძნის სახეა, რომელიც ძალაუფლებასა და თავმდაბლობას აერთიანებს. და აი, როცა ავთანდილზე მიდგა ჯერი, მოსწავლეები მეტად გააქტიურდნენ. ის აღწერეს როგორც გმირი, რომელსაც სიყვარულის, ერთგულებისა და მეგობრობის ძალა გააჩნია. რომ იგი ღირსებას სიტყვაზე მაღლა აყენებს. ამ დროს ყველას თვალებში გაკრთა ის შთაგონების ნაპერწკალი, რომელიც მხოლოდ დიდ ლიტერატურას ძალუძს.იმისთვის, რომ ეს განცდები უბრალოდ მოსმენილ სიტყვებად არ დარჩენილიყო, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელმა მარი თაბაგარმა მოსწავლეებს შესთავაზა, თითოეულ მათგანს პოემის გმირები სცენაზე გაეცოცხლებინათ.შეექმნათ პატარა დიალოგები, ეთამაშათ ეპიზოდები და თვითონაც ეგრძნოთ იმ გმირების სუნთქვა, ვინც საუკუნეების წინ რუსთაველის კალმით შეიქმნა. მალე საკლასო ოთახიდან სცენაზე გადაინაცვლეს. თინათინის გამეფება არ იყო მხოლოდ ლიტერატურული ეპიზოდი. ეს იყო მხატვრული აღზევება, სადაც ბავშვური გულწრფელობა და შუასაუკუნეების სიდიადე ერთმანეთს შეერწყა.ერთი თინათინის როლს ირგებდა - ნაზად, მაგრამ მტკიცედ წარმოთქვამდა სიტყვებს, მეორე ავთანდილი გახდა - ხმამაღლა, ვაჟკაცურად, გულწრფელი ჟესტებით ალაპარაკდა. სხვები კი - როსტევანი, ვეზირები, მაყურებლები… ინსცენირების შემდეგ პერსონაჟებს XXI საუკუნის ჟურნალისტი ეწვია და დიალოგი სიცილის, სევდის, სიბრძნისა და სიყვარულის ამოძახილად იქცა. ეს ყველაფერი დავალებასაც აღარ ჰგავდა, ეს იყო შეხვედრა ქართულ სულთან, რომელსაც რუსთაველმა გზა გაუკვალა. ,,- მეფეო როსტევან, რას გრძნობთ ახლა, როცა თინათინი ტახტზე ზის? - ეკითხება ჟურნალისტი.- სიმშვიდეს, რადგანაც თინათინს ღირსება ამშვენებს. ის მხოლოდ სამართლიანობისთვის აღმართავს ხმალს. მჯერა, ვიდრე უბრძანებს, მანამდე მოუსმენს… როცა მეფეს ქვეყანაში მშვიდობა აქვს, მაშინაც კი მომავალზე უნდა ფიქრობდეს. თინათინი კი ბრძენია, მისგან ,,მზეც საწუნელია”.- ამაყად პასუხობს როსტევანი და ჟურნალისტი ახლა ერთ-ერთ ვეზირს მიმართავს:- თქვენ გაგიხარდათ თინათინის გამეფება. ის ხომ ძალიან ახალგაზრდა ქალია. ამან არ შეგაშინათ?- სიბრძნე ასაკში ხომ არ არის, ის სულშია. ვისაც მართალი გული აქვს, იმას ღმერთი აძლევს გონებას. ქალიაო, მითხარით; მე კი გეტყვით, ,,ლეკვი ლომისა სწორია, ძუ იყოს, თუნდა ხვადია”. საინტერესო ინტერვიუ შედგა თინათინსა და ავთანდილთანაც. მარი მასწავლებელი ღიმილით აკვირდებოდა თავის მოსწავლეებს, ბოლოს კი აღნიშნა: ,,თითოეულ მათგანში მართლაც ვხედავდი პატარა რუსთაველს. ამ ბავსვებს ,,ვეფხისტყაოსანი” ოდნავ მაინც შევაყვარე და ფიქრი აზრად ექცათ. რუსთაველი და მისი პერსონაჟები მხოლოდ წიგნში არ ცხოვრობენ - ისინი ყოველი ჩვენგანის სულში იდებენ ბინას, როცა სიკეთეს ვირჩევთ. ასე იდგნენ ჩემს წინ აფორიზმებით მოჟღურტულე თინათინი, ავთანდილი, როსტევანი, სოგრატი, ვეზირები და თვით რუსთაველიც კი. მგონია, რომ იმ დღეს მე-8ა კლასმა არა მხოლოდ პოემის (კონკრეტული თავის) შინაარსი ისწავლა, არამედ საკუთარი სულის სარკეში ჩაიხედა -და დაინახა, რომ „ვეფხისტყაოსანი“ დღესაც ისეთივე ცოცხალია, როგორც მაშინ, როცა პირველად დაიწერა.”

სრულად